فرهود رشیدی

امروزه کامپوزیت‌ها در صنعت، به ویژه ساختمان، گسترش وسیعی یافته‌اند؛ چرا که در عین سبکی از استحکام بالایی برخوردار هستند و در ساختمان‌سازی جایگزین بتون و تیرچه بلوک شده‌اند.
بیشترین کاربرد کامپوزیت‌ها در بدنه خودرو و پیکره ساختمان‌ها می‌باشد. مهندسین به این نتیجه رسیده‌اند که بهترین راه کاهش وزن برج‌های مسکونی و تجاری، استفاده از کامپوزیت‌های پلیمری است؛ کامپوزیت‌هایی که از الیاف پلی‌استر و رزین‌های اپوکسی و یا وینیلی ترکیب شده‌اند. پنل‌های ساخته شده به صورت ساندویچی بوده که ممکن است از تركیب چندین پلیمر ساخته شده باشند.
 یکی از فناوری‌های کامپوزیت در صنعت ساختمان، خانه‌های پیش ساخته است. از ویژگی‌های این خانه‌ها؛ عایق‌بودن و مقاومت بالا در برابر رطوبت، حرارت و زمین لرزه و مهم‌ترین خصوصیت آنها؛ سبک بودن و آسان ساخته شدن است. یکی از دغدغه‌های ساختمان‌سازان و انبوه‌سازان، كه استاندارد وزارت مسكن و شهرسازی نیز می‌باشد؛ نزدیکی استانداردها به سبک‌سازی ساختمان‌ها است. جهت نیل به این هدف، ساخت فوم و ترزیق آن به داخل بلوک‌های ساختمانی پیشنهاد شده است، كه موارد زیر از مزیت‌ آن می‌باشد:
1- عایق بودن در برابر صدا
 2- عایق بودن در برابر حرارات
3- مقاومت در برابر رطوبت
4- مقاومت در برابر شعله

این خانه‌ها دارای بخش‌های زیر هستند:                   
1- استخرهای پیش ساخته
2- حمام‌های پیش ساخته
3- نمای داخلی و خارجی ساختمان
4- آشپزخانه
5- اتاق‌های پیش ساخته
در ساخت این قطعات از پنل ساندویچ‌های کامپوزیت كه از چندین لایه مواد پلیمری ترکیب شده، استفاده می‌شود؛ بدین ترتیب، لایه پلیمری از جنس الیاف پلی‌استر و یا کربنی را با رزین‌های اپوکسی ترکیب كرده که حاصل آن یک ماده مرکب با قابلیت‌های ویژه است.
 اصولاً یک ماده مرکب؛ از یک ماتریس (همان فاز پیوسته) و یک فاز ناپیوسته تشکیل شده است. فاز پیوسته، الیاف و فاز ناپیوسته، رزین است که خاصیت چسبندگی دارد. آنچه که اهمیت دارد سازگاری این دو فاز است؛ به عبارت دیگر الیاف و رزین به لحاظ شیمیایی با یکدیگر ترکیب نشده بلکه اتصال برقرار می‌کنند که این اتصال باید پایدار باشد.
اگر اتصال به هر دلیلی پایداری خود را از دست بدهد، لایه‌های کامپوزیت از هم جدا می‌شوند. بنابراین اولین و مهم‌ترین مسئله در ساخت یک پنل ساندویچ، سازگاری لایه‌ها و البته فازهای پلیمری، و بعد از آن طراحی صحیح و اصولی این قطعات است. باید قطعات در ساز‌های مناسب ساخته شود تا در هنگام چیدمان، صحیح و درست کنار هم قرار گیرد؛
چیدمان صحیح در ابعاد مناسب به زیبایی کار می‌افزاید.
مرحله نهایی به هم وصل کردن این قطعات است که در نهایت ساختمان پیش ساخته، شكل می‌گیرد.